با نام و یاد خدا
خوشحالم که پست اخیر خط سبزو خوندید
بعضی دوستان لطف کردند و نظر هم دادند.
من ازتون متشکرم
میخواستم زیر نظرهاتون جواب بدم ولی متاسفانه میهن بلاگ یاری نکرد و مجبور شدم به طور جداگانه یک پست به این اختصاص بدم.
من نگفتم مبرا هستم و وقتی عنوان پست نامه سرگشاده به همه وبلاگنویسان دیندار می باشد وبلاگ خط سبز و نویسندگان اون هم شامل این تلنگر می شوند.
من خودم این مطلبو از وبلاگ یکی از دوستان برداشتم و فکر می کنم برای خودم هم تلنگر خوبی بود ُ برای همین در وبلاگ گذاشتم تا بقیه هم استفاده کنند.
بینی بین الله چه قدر از بچه های به اصطلاح مذهبی به اسم وبلاگ نویسی و چت با هم حرف می زنند؟
حرف هایی که اصلا ضرورت نداره؟؟؟؟؟؟؟؟
به اسم دین و دینداری دوست دختر یا دوست پسر پیدا می کنیم و تلفن به هم می رنیم.اس ام اس میدیم و نهایتا منجر به آمد و شد و......
آیا این ها موجبات ناراحتی امام حاضر ما رو فراهم نمی کنه؟
اکثر ما وبلاگ نویس ها مجردیمو گرایش بین دختر و پسر زیاد
چه فرقی می کنه تو نت یا تلفن یا حضوری؟
ما در حد ضرورت فقط با نامحرم باید حرف بزنیم.
آن هم در محیطی دور از گناه و به دور از حرف های تحریک آمیز
می دونم این ها رو قبول داریم ولی عمل نمی کنیم
بیاییم عمل کنیم
نوشته های پیشین